بی‌نظمی

فارسی

حوزه: [شیمی، فیزیک]‏

[شیمی] انحراف از ساختار منظم در اشغال مواضع شبکه در بلوری که بیشتر از یک عنصر دارد

[فیزیک]‏ هرگونه انحراف از آرایش منظم اجزای سازندۀ خانک واحد در بلور.

منابع

«بی‌نظمی» هم‌ارزِ «disorder 2»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر ششم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶