پرش به محتوا

بی‌پایک

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [زیست‌شناسی- علوم گیاهی]

  1. ویژگی بخش یا اندام‌هایی مانند برگ و گل و میوه که بدون پایک به محور استقرار خود متصل باشند.

منابع

[ویرایش]

«بی‌پایک» هم‌ارزِ «sessile 2»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر نهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۱۸-۷