پرش به محتوا

بی سامان

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

صفت مرکب

[ویرایش]
  1. بی نظم و ترتیب.
  2. فقیر، درویش.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین