پرش به محتوا

بی سر و پا

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

(سَ رُ)

صفت مرکب

[ویرایش]
  1. فرومایه، پست، دنی.
  2. ناتوان، عاجز.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین