پرش به محتوا

بی مر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

(مَ)

صفت مرکب

[ویرایش]
  1. بی حد، بی حساب.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین