پرش به محتوا

بی هوش

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

صفت مرکب

[ویرایش]
  1. کندذهن، کندفهم.
  2. آن که طبیعتاً یا با داروی بیهوشی، حواس خود را از دست داده باشد و درد را احساس نکند.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین