پرش به محتوا

تار و تنبک

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

(رُ تُ بَ)

اسم مرکب

[ویرایش]
  1. تار همراه تنبک.
  2. آلات ضرب و نوازندگی.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین