تبارک

(تَ رَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. فال نیک گرفتن به چیزی.
2. بابرکت شدن.
3. خجسته گردیدن. ؛~الله پاک و منزه‌است خداوند (برای بیان تحسین یا تعجب شدید نسبت به کسی یا چیزی گفته می‌شود)

1. ~و تعالی بزرگ و بلندمرتبه‌است خداوند.

منابع

• فرهنگ لغت معین