تبغیض

(تَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. دشمن گردانیدن کسی را با دیگ

ریشه

(اِم

صفت

1. ایجاد دشمنی ؛

جمع

1. تبغیضات.

منابع

• فرهنگ لغت معین