تبنک

فارسی

(تَ بَ)

اسم

1. قالبی که در آن فلز گداخته ریزند.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم

1. آوازی را گویند که بلند و تند باشد.
2. دف، دهل.

منابع

• فرهنگ لغت معین