تجلیه

(تَ یَ یا یِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. تجلیة

مصدر متعدی

1. روشن کردن، پیدا کردن، زدودن.
2. تهذیب ظاهر است به سبب استعمال نوامیس و احکام الهی و امتثال اوامر و نواهی خداوند.

منابع

• فرهنگ لغت معین