تجمع ۲

فارسی

حوزه: [عمومی]

1. جمع شدن موقت گروهی از مردم که در طی چند ساعت به بحث و تبادل‏نظر و تصمیم‏گیری دربارۀ مسائل خاصی که ممکن است اجتماعی یا سیاسی باشد، می‏پردازند؛ این واژه در زبان فارسی بیشتر بار سیاسی به خود گرفته است و به آن دسته از اجتماعات سیاسی گفته می‏شود که در آنها افرادی، به دعوت حزب یا گروهی، سخنرانی می‏کنند و ممکن است این اجتماعات به تظاهرات بینجامد یا در طی قطعنامه‏ای خواسته‌های افراد شرکت‏کننده قرائت شود.

منابع

«تجمع ۲» هم‌ارزِ «meeting»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی