تجوهر

(تَ جَ یا جُ هَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. جوهر داشتن.

(اِم

صفت

1. جوهریت، حقیقت جوهری اشیاء.
2. ~ اشیاء: ذاتیات و حقایق جوهری اشیا، آن چه جوهریت جوهر به آن بستگی دارد.

منابع

• فرهنگ لغت معین