تحت الحنک

(~. حَ نَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

اسم مرکب

1. زیر چانه.
2. بخشی از دستار یا عمامه که پس از گذراندن از زیر چانه، به دور سر می‌بندند.

منابع

• فرهنگ لغت معین