تحت الشعاع

(تَ تَ شُّ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

(ق مر.)

1. زیر پرتو.
2. اجتماع آفتاب و ماه در یک برج (نجوم.)

1. آن چه که بر اثر پیدایش چیزی دیگر از رونق افتاده.

منابع

• فرهنگ لغت معین