پرش به محتوا

تحذق

از ویکی‌واژه

(تَ حَ ذُّ)

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌شناسی

[ویرایش]

مصدر لازم

[ویرایش]
  1. خود را حاذق و زیرک وانمودن بدون آنکه باشند.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین