تحسیر

(تَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. مانده کردن.
2. دریغ خورانیدن دیگری را.
3. حقیر داشتن.
4. آزردن.

منابع

• فرهنگ لغت معین