تحیز

(تَ حَ یُّ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. جای گرفتن، جاگزین شدن.
2. به کرانه شدن، به گوشه رفتن.
3. فراهم آمدن.

(اِم

صفت

1. جایگزینی ؛

جمع

1. تحیزات.

منابع

• فرهنگ لغت معین