تختال
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /تَختال/
اسم
[ویرایش]
تختال (مواد)
- حوزه: [مهندسی بسپار، مهندسی مواد و متالورژی]: قطعه فلزی یا بسپاری به شکل مکعب مستطیل که ضخامت آن حداقل ۵ سانتیمتر و طول آن بین ۶ تا ۹ متر باشد و برای تولید صفحه و ورق بکار رود. اسلب.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]«تَختال» همارزِ «slab ۲»؛ منبع: گروه واژهگزینی، دفتر اول، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی