تختزمین سایشی

فارسی

حوزه: [زمین‏شناسی]

ناحیه‏ای وسیع و مرتفع که در آن برون‏زدهای سنگ‌های گوناگون، براثر عوامل فرساینده، کاهش سطح می‏یابند و تقریباً هم‏سطح محیط می‏شوند.

منابع

«تخت‏زمین سایشی» هم‌ارزِ «abrasion tableland»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰