تختکوه
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زمینشناسی]
- کوهی با قلۀ مسطح.
منابع
[ویرایش]«تختکوه» همارزِ «table mountain»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر ششم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶