تخریبگری
فارسی
[ویرایش]حوزه: [علوم نظامی]
- تخریب خودسرانه یا بداندیشانۀ اموال عمومی یا خصوصی.
منابع
[ویرایش]«تخریبگری» همارزِ «vandalism»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر نهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۱۸-۷