تخریج

(تَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. یاد دادن، آموختن.
2. بیرون آوردن.
3. بیرون کردن، نفی بلد.

منابع

• فرهنگ لغت معین