پرش به محتوا

تخلیط

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /تَخلِیط/

اسم مصدر

[ویرایش]

تخلیط

  1. آمیخته شدن دو امر با یکدیگر، درهم کردن. مخلوط کردن. تخالیط.
  2. (قدیم): آمیختن دروغ یا باطل در سخنی یا امری.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین