تخلیف

(تَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. کسی را جانشین خود قرار دادن.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(~.)

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. سپس انداختن کسی را، واپس هشتن، باز پس گذاشتن.

(اِم

صفت

1. بازپس گذاری،

جمع

1. تخلیفات.

منابع

• فرهنگ لغت معین