تدفین امانی

فارسی

حوزه: [باستان‏شناسی]

تدفین موقت یک جسد تا انتقال آن به‌ جای موردنظر.

۱.منظور از به امانت گذاشتن جنازه این است که جنازه را به طور موقت در جایی می گذارند تا بعدا به یکى از مشاهد مشرفه مانند کربلا و نجف انتقال یابد و در آنجا دفن گردد.

۲.این عمل مربوط به موردی است که فعلا امکان انتقال جنازه به اماکن شریفه ای که میت وصیت کرده در انجا دفن شود مهیا نباشد و یا راه بسته باشد که به طور موقت جنازه را در جایی قرلر می هند تا با فراهم شدن زمینه ان را به آن مکان مقدس منتقل کرده و در انجا دفن کنند.

۳.نقل دادن جنازه میتى از محل فوتش به شهرى دیگر جائز است ولى با کراهت اما انتقال دادن آن به اماکن مقدسه نه تنها کراهت ندارد بلکه فضیلت و رجحان همه دارد البته اینکه گفتیم نقل جنازه بغیر اماکن مشرفه جائز است با کراهت و به مشاهد مشرفه جائز است بدون کراهت زمانى است که نقل آن بخاطر دورى مسافت و تاءخیر دفن و یا گرمى هوا و عواملى دیگر باعث دگرگونى وضع میت و فاسد شدن بدن او و هتک حرمت او نشود و اما اگر باعث شود در غیرمشاهد مشرفه قطعا جائز نیست و در نقل به مشاهد مشرفه هم احتیاط واجب ترک آن است.

۴.این که بعضى ها جنازه را امانت مى گذارند و به طور متعارف دفن نمى کند تا بعدا به یکى از مشاهد مشرفه انتقال یابد به توهم این که این کار نبش قبر نیست عملى است غیر مجاز و واجب است دفن میت به نحو متعارف یعنى دفن کردن در داخل زمین انجام گیرد.

منابع

«تدفین امانی» هم‌ارزِ «temporary burial, provisional burial»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸