تدنیس

(تَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. شوخگین کردن، به چرک آلودن، ریمناک کردن.

(اِم

صفت

1. شوخگینی، چرکینی ؛

جمع

1. تدنیسات.

منابع

• فرهنگ لغت معین