ترکیبگرایی
ظاهر
فارسی
[ویرایش]حوزه: [هنرهای تجسمی]
- شیوهای که در آن فضاهای تصویری را با استفاده از رنگهای تخت و درخشان میآفرینند؛ این شیوه را امیل برنار و گوگن و گروه نقاشان پونتآون بین سالهای ۱88۶ تا ۱890 در ابتدا برای تمیز میان امپرسیونیسم (imperssionism) پُستامپرسیونیسم (postimperssionism) ابداع کردند و بعدها بهصورت خاصی در آثار گروهی از نقاشان به کار گرفته شد.
منابع
[ویرایش]«ترکیبگرایی» همارزِ «synthetism»؛ منبع: گروه واژهگزینی، دفتر اول، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی