تسدیس

(تَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. شش گوشه ساختن چیزی.

اسم

1. فاصلة میان دو ستاره که به اندازة بُرج باشد.
2. قرار گرفتن ماه در نقطه‌ای که فاصلة آن تا خورشید ۶۰ درجه باشد.

منابع

• فرهنگ لغت معین