تسویف

(تَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. تأخیر کردن، درنگ کردن.
2. کار را به فردا گذاشتن.
3. وعده‌های دروغ دادن.

منابع

• فرهنگ لغت معین