پرش به محتوا

تمنده

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

(تَ مَ دِ)

صفت فاعلی

[ویرایش]
  1. کسی که زبانش در سخن گفتن می‌گیرد.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین