تمیز

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • /تَمیز/

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

تمیز

  1. پاکیزه، پاک.
  2. (گفتگو): بی‌نقص، کامل.

Nuvola apps bookcase2.png مصدر متعدی[ویرایش]

  1. تشخیص دادن، فرق گذاشتن، جدا کردن دو یا چند چیز مختلف از یکدیگر، بازشناختن.

Nuvola apps bookcase2.png مصدر لازم[ویرایش]

تَمَیُّز

  1. جدا شدن، فرق یافتن.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن