پرش به محتوا

تناکر

از ویکی‌واژه

(تَ کُ)

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌شناسی

[ویرایش]

مصدر لازم

[ویرایش]
  1. خود را به نادانی زدن.
  2. دشمنی ورزیدن دو قوم با یکدیگر.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین