تنبلیت

فارسی

(تَ بَ)

اسم

1. تملیت:
2. بار کوچکی که بر بار بزرگ بندند و گاه بر بالای چاروا نهند و بر روی آن سوار شوند.
3. یک لنگ بار، عدل.

منابع

• فرهنگ لغت معین