تنمیه

(تَ مِ یِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. تنمیة

مصدر متعدی

1. نمو دادن.
2. افروختن آتش.

(اِم

صفت

1. رشد، نمو.

منابع

• فرهنگ لغت معین