پرش به محتوا

تن لش

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /تَنِ‌لَش/

اسم مرکب

[ویرایش]

تن‌لش (گفتگو)

  1. (غیرمؤدبانه): آنکه تن بکار نمی‌دهد، بیعار، تنبل و بیکار.
    تنِ‌لش همیشه خواب بود. «محمود دولت‌ آبادی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن