ته نشست

فارسی

(تَ. نِ شَ)

(م

صفت مرکب

1. رسوب کردن مواد موجود در آب‌ها.

اسم مرکب

1. ماده‌ای که در آب رودها و مرداب‌ها و دریاها رسوب می‌شود.
2. طبقه‌ای از زمین که نتیجة رسوب مواد محلول یا مخلوط در آب دریاها و روده

استعاره

1. آن چه ته نشین می‌شود.

منابع

• فرهنگ لغت معین