توفیر

(تُ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. زیاد کردن.
2. حق کسی را تمام دادن.
3. فرق داشتن، تفاوت.
4. اندوختن مال.

منابع

• فرهنگ لغت معین