تولیت

(تُ لِ یَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. تولیة

مصدر متعدی

1. والی گردانیدن، رسیدگی به امری را به عهده کسی گذاشتن.
2. به عهده گرفتن املاک موقوفه.

منابع

• فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها

انگلیسی

trusteeship

• trustee