تکثیرگر

فارسی

حوزه: [زیست‏شناسی]

۱. شخصی که عمل تکثیر گیاهان را انجام می‏دهد

۲. دستگاهی که برای تکثیر مورد استفاده قرار می‏گیرد.

منابع

«تکثیرگر» هم‌ارزِ «propagator»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸