تکخوانی

فارسی

حوزه: [موسیقی]

قطعۀ موسیقی یا قسمتی از آن که یک خواننده یا نوازنده غالباً بدون همراهی اجرا کند

متـ . تکنوازی.

منابع

«تکخوانی» هم‌ارزِ «solo ۱»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰