تکواژ اشتقاقی

فارسی

حوزه: [زبان‏شناسی]

1. تکواژی که با افزوده شدن به یک سازه غالباً مقولۀ دستوری آن را تغییر می‏دهد و واژۀ جدیدی می‏سازد.

منابع

«تکواژ اشتقاقی» هم‌ارزِ «derivational morpheme»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰