تکپار

فارسی

حوزه: [شیمی، مهندسی بسپار]

1. مولکولی که با مولکول‌های دیگر تشکیل بَسپار دهد.

منابع

«تکپار» هم‌ارزِ «monomer»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی