تکیهدار
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زبانشناسی]
- ویژگی هجا یا واژۀ دارای تکیه.
منابع
[ویرایش]«تکیهدار» همارزِ «accented ۲»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر چهارم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۵۹-۱