تکرخی
فارسی
[ویرایش]حوزه: [شیمی]
- نوعی شیمی فضایی که در آن بهطور همزمان دو پیوند سیگما در یک سمت صفحۀ مربوط به پیوند پی تشکیل یا شکسته میشوند.
منابع
[ویرایش]«تکرُخی» همارزِ «suprafacial»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر ششم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶