پرش به محتوا

ثانبی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /ثانَع/بِی/

اسم‌های بهاری

[ویرایش]

ثانبی

  1. اصطلاحی مرکب که اغلب برای مواخذه کردنِ کوچکترها، بین بزرگترها صرف میگردد.
    اُغْلِین ثانَع بِی!
    پسرت را مواخذه کُن!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس