جان پناه

فارسی

(پَ)

اسم مرکب

1. پناه جان، محافظ جان.
2. موضعی از خاک که سرباز در پناه آن بتواند عملیات نظامی کند؛ پناهگاه.

منابع

• فرهنگ لغت معین