پرش به محتوا

جاٰر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به عربی: جار

آوایش

[ویرایش]
  • /جاٰر/

اسم بهاری

[ویرایش]

جار

  1. مترادف بانگ در فارسی، صدای بلندی که همه را در کوچه، محله یا روستا باخبر کند.
    بیجار!
    یکبار صدای بلند کردن!

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس