جلو

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /جِلُو/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

جلو

  1. جا یا جهتی که در رو به رو قرار دارد؛ پیش از دیگران یا دیگر چیزها. جهت مقابل.
  2. قسمت پیشین چیزی نسبت به قسمت‌های دیگر.
  3. لگام مرکوب، عنان، افسار.
  4. سیخ کباب (چوبی یا آهنی)

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

جَلو

  1. شوخ و سنگ.

Nuvola apps bookcase2.png قید[ویرایش]

  1. پیش، مقابل.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین