پرش به محتوا

جوهریت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /جوهُریّت/

اسم مصدر

[ویرایش]

جوهریت (فلسفه‌قدیم)

  1. حقیقت، ماهیت.
  2. ماه می‌توانست روشنایی آفتاب را از آنچه بر آن بود، گردانیدن، که ماه به جوهریت به آفتاب نزدیک بُوَد. «ناصرخسرو»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن